De dag begon met het uitdelen van folders in omtrek van 300 m rondom het huis. Wiep wilde haar excuses aanbieden voor het gekrijs van de avond en nacht ervoor.

Dat zijn nogal wat huishoudens en die allemaal langs gaan is best vermoeiend. Vrij snel lag ze weer in bed.
Ze moest wel tijdig wakker worden omdat ze haar eigen identiteitsbewijs bij de gemeente moest ophalen. Daar waren ze precies op tijd, maar Menno had de brief met de bevestiging niet bij zich. Ondanks dat de afspraak in het systeem stond, er al was betaald en de nieuwe kaart al klaar was mochten ze deze niet meenemen - regels zijn regels. Volgende week hebben ze weer een kans.
Ze wandelden verder door de stad. Op bruggen en bij aflopende grachten konden ze niet stoppen; Wiep had de remkabel van de kinderwagen op wonderbaarlijke wijze gebroken. Bij de fietswinkel kochten ze een nieuwe kabel, die Menno later nog moet monteren.
Het is de tijd van broedende watervogels en ze moesten dus langs een nest van meerkoeten. Het nest was er nog wel, maar de eitjes waren verlaten. Het waren daarmee ook geen meerkoeten, maar het veel vaker voorkomende soort, de nietmeerkoeten.
Uitgerekend in de supermarkt, toen Menno met zijn armen vol stond gaf Jinte aan dat ze moest plassen. Achter een paar kratjes bier kreeg ze dan maar snel een luier aan, waarvan thuis bleek dat die nog droog was.
Met de bus reisden ze terug. Niet vanwege de afstand, maar gewoon omdat de dames dat wilden en die zijn de baas. De rest van de middag verbleven ze in de speeltuin voor de deur. Samen met buurkindjes maakten (en aten, met name Wiep) ze zandtaartjes en schommelden ze erop los.
Na de hereniging met hun moeder en de avondmaaltijd was het tijd voor het bad, tandenpoetsen en een boek lezen. Daarna gingen ze slapen, zelfs Wiep..