Alleen tijdens de lunch waren ze binnen, de rest van de dag brachten ze allemaal, inclusief Bregje, door in de zon.

Direct na het ontbijt stapten ze op de fiets. Ze moesten naar de bakker en de slager omdat er anders weinig te lunchen zou zijn. Het brood en de vleeswaren waren snel ingeslagen. Dat betekende nog niet dat ze ook vlot weer thuis waren. Zoals elke week slingerde Menno, tot grote onduidelijkheid voor Bregje, kris kras over alle grachten en door de oude binnenstad van Delft.
Aan de voet van Hugo gingen ze even goed zitten om naar toeristen te kijken en naar de klokken van de kerk te luisteren. In de boekwinkel kochten ze een roman over de spannende belevenissen van Teun en Otto (vriendjes van o.a. Ollie, Gonnie en Gijsje). Al voordat er was afgerekend was het verhaal bekend en goedgekeurd als boek voor tijdens het slapengaan.
De lunch werd snel binnen naar binnen gewerkt. Dat kon ook wel buiten, maar Wiep heeft nogal moeite om stil te blijven zitten tijdens het eten. Zodra ze eten ziet (ook al zit het nog in de verpakking) stormt ze er op af en zet ze haar tanden in - zonder het ook maar uit te pakken.
Echt veel aten de dames, met name Jinte, echter niet. Om de een of andere reden waren ze wat matter en minder eetlustig dan normaal.
Ze stapten weer op de fiets. Deze keer reden ze niet richting de stad, maar naar de kassen en polder. Ze fietsten door vinexwijken, langs weilanden en passeerden heel veel glastuinbouw. In het meest zuid oostelijke puntje van Pijnacker rustten ze even uit: Wiep dronk voor het eerst met een rietje, Jinte plaste tussen de rietsigaren.
Op de terugweg vielen beide dames in slaap en tijdens het avondeten at Jinte niks, en Wiep bijna niks. Jinte viel als een blok in slaap, in tegenstelling tot haar kleine zus.
De dames waren aan het einde van de dag niet helemaal lekker, maar de rest van de dag was weer een groot feest voor iedereen.